About Lydia Lambrechts (eng)

In her paintings, Lydia Lambrechts strives for beauty that stands on its own, real and autonomous, echoing the essence of Brancusi’s work. She finds her inspiration in nature: using its forms and shapes, and representing her feelings about nature through abstraction. Therein lies the essence of her work. Her paintings are not ‘pictures’ of nature; her work represents an attempt to translate forms derived from nature.

A second driving force in Lambrechts’ work is the concept of ‘energy’. Circular strokes combined with strong composition result in pronounced contours, defining the various colour fields. These actions create an illusion of movement, thus making an even greater impact on the viewer. She applies colours layer upon layer, continually checking their ‘atmosphere’ and ‘mood’ until she deems the painting to have become an entity in its own right. This layering results in a portrayal of the subject that is dualistic, in a positive way: complex and at the same time accessible.

Lambrechts’ intention as a painter, however, is above all to render her works autonomous through the materials, the paint and the techniques of her craft. Any painting that leaves the studio has to stand as an object in and of itself. Her lyrical abstract paintings reflect a development from her more or less realistic representation of nature until a few years ago, to a surreal interpretation of it. The importance of Lydia Lambrechts’ paintings also lies in a process of continuous renewal of the original premise: the existential meaning of nature from which she derives her inspiration.

Koos van Duinen  29.03.2015

 

Over Lydia Lambrechts

In haar schilderijen streeft Lydia Lambrechts naar schoonheid dat staat en spreekt voor zichzelf, reëel en autonoom. Dit vormt het uitgangspunt voor haar schilderen en daarin herkent zij bijvoorbeeld de essentie van het werk van de kunstenaar Brâncuşi. In de natuur vindt zij haar thema, ontleent er de vormen aan en tracht door abstrahering het gevoel dat zij heeft over de natuur te verbeelden. Daarin ligt de essentie van haar werk. De schilderijen zijn geen ‘afbeeldingen’ van de natuur; in het werk tracht Lambrechts aan de natuur ontleende vormen te vertalen.

Een tweede motief van waaruit Lambrechts schildert is het begrip ‘energie’. Door cirkelvormige verfstreken en een nadrukkelijke compositie ontstaan contouren in de schilderijen, lijnen die de omtrek van de diverse  kleurvelden aangeven. Deze handelingen verschaffen een illusie van beweging en versterken daardoor de impressie van de werken.
Laag over laag worden de kleuren aangebracht, op hun ‘uitstraling’ en ‘nuances’ bekeken en getoetst totdat het schilderij haar eigen waarde heeft. In die gelaagdheid wordt het onderwerp verbeeld, op een positieve wijze dualistisch door hun complexiteit en toegankelijkheid tegelijk.

Voorop staat echter dat het gaat om het autonome schilderen, om het door  middel van het materiaal, de verf en de techniek van het ambacht,  weergeven van haar bedoelingen als kunstenaar. Het schilderij dat het atelier verlaat, dient zich te tonen als zelfstandig object.
Deze wijze van werken leidt tot lyrisch-abstracte schilderijen. Zij zijn het resultaat van een proces waarin het werk zich heeft ontwikkeld van een min of meer reële weergave van de natuur tot een surreële verbeelding ervan.
Het belang van Lydia Lambrechts schilderijen ligt dan ook in de continuïteit van vernieuwing van het oorspronkelijke uitgangspunt, namelijk de existentiële betekenis van natuur waaraan zij haar concept ontleent.

Koos van Duinen – 29.03.2015